ستون حنانه
یکشنبه 30 مرداد 1401 12:49
عمود آهنی جانم فدایت...همان پای قد بس دل ربایت کشیدی رو به بالا تابگویی...چقدرش مانده تا کرب و بلایت صنوبر یاسمین سوسن سترون...کجا دارد شمیم دل ربایت ستون فاخر حنانه جستم ....همین جا در خلال مهره هایت هوای شور و وصل دیگری بود...که سر زد هر نفس از لابلایت تقید نیست اینجا حرف عشق است...که کنه هستی اش شد مبتلایت همه...