رقیه بنت الحسین(ع)
چهارشنبه 9 شهریور 1401 13:31
نشسته کنج خرابه اسیر دزدان است همان که در برنسوان صغیر ایشان است کشیده دست تحیر به روی خود ای داد که جای لطمه سیلی هنوز سوزان است سه ساله خود نوه دخت امکان است کنون به بیت حزان مثل مام گریان است گرفته شد حق وی گوش تا به گوش آری چو باغ فدک که در خزان دوران است فواد سمع و بصرهان ندار سامان است نفس که می کشد از درد لزران...